:: Polize ::

I'm Polize
" P C C L "

วันนี้อยู่ดูโลกให้โสภิณ พรุ่งนี้ชีวินสิ้น ไม่รู้...วันตาย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

*P o l i z e 
~ Police Specail Force Comp.II  "Airborne Regiment"


- คิดถึงเพื่อนอะ.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

วันนี้ยาวเหยียด....
เพื่ออุทิศแด่... ชีวิต ม.ต้น

เปิดเทอมใหม่ หัวใจร้อนรุ่ม!!!!

 

 

 

วันนี้เหงา ๆ
เปิดดูรุปเก่า ๆที่อยู่ในฮาร์ดดิสต์
ก็มาเจอรูปเซตนึง
"PCCL.1"
ดูแล้วคิดถึงเพื่อน ๆ สมัย ม.ต้นอะ
Princess Chulabhorn's College Lopburi.
จุฬาภรณราชวิทยาลัย ลพบุรี
รุ่นหนึ่ง.... รุ่นหัวหมู่ทะลวงฟัน 5555+


วันนี้เลยขอเล่าเรื่องอดีต ๆ นิดส์นึง
โหะ ๆ

พวกเราเป็นนักเรียนจุฬาภรณฯรุ่นแรก
รุ่นที่บุกเบิกโรงเรียน...

ก่อนอื่น... รร.จุฬาภรณ์ฯอะ
มีทั้งหมด 12 โรงเรียนทั่วประเทศ
การเรียนจะเน้นด้านวิทยาศาสตร์เป็นหลัก(มากๆๆ)
มากแบบสุด ๆ เลยด้วย (เรียนจนกุเกือบจับมือกับไอสไตน์แล้ว -*-)

ตอนแรกเลยโรงเรียนพวกเรายังสร้างไม่เสร็จ
ต้องไปฝากเรียนกับ รร.อื่น
ก็มีแค่ ม.1 กับ ม.4
พี่ ม.ปลาย เรียนที่ รร.พิบูลวิทยาลัย
น้อง ม.ต้น เรียนที่ รร.พระนารายณ์
ธรรมดาแหละ ไปอยู่กับเขาก็เหมือนลูกเมียน้อย
แล้วเครื่องแบบของเราไม่เหมือนของ รร.เขา
ผู้ชายของเขากางเกงกากี ของเรากางเกงน้ำเงิน
ผู้หญิงเขาเสื้อนักเรียนธรรมดา ของเราเสื้อแขนยาว
ผูกโบ ทัดดอกจำปา เย้ย...
ชุดสวยกว่า ว่างั้น 55+
ก็เลยโดนเขม่นเป็นธรรมดา
และถูกมองว่าเปนโรงเรียนลูกคุณหนู

และก็จะมีชุดพิธีการอะ
ชุดขาว ท่านเจ้าคุณ 55+
เป็นเอกลักณ์ของโรงเรียนที่เป็นราชวิทยาลัย

พี่กับน้องอยู่กันไกล
นาน ๆ พี่น้องจะได้มีกิจกรรมร่วมกันสักที
แต่เราก็รักกันดี คงเป็นเพราะ....
ไม่รู้จะไปรักกับใครนี่หว่า

ครูบาอาจารย์ก็อดทนมากอะ
ต้องวิ่งผลัด ไปมา เพื่อมาสอนนักเรียนทั้ง 2 รร.

ปีนึง... กว่าที่ รร. เราจะสร้างเสร็จ
ย้ายเข้าไป ณ ที่ตั้งของโรงเรียน
นุ้นนนน รร อยู่ติดภูเขาเลย กันดารชิบ -*-
แต่ไม่เป็นปัญหา เพราะ รร.เราเป็น รร.ประจำ
มีเขาวงพระจันทร์เป็นที่หมาย โหะ ๆ
เราขึ้นเป็น ม.2 และก้เริ่มมีรุ่นน้องตามมา 55+

วันแรกที่เราย้ายเข้า รร.
มีคนร้อไห้ด้วยอะ ร้องไห้ที่เห็น รร. สร้างเสร็จ
แบบดีใจที่จะได้ไม่ต้องไปอาศัยคนอื่นอยุ่

แต่... รร. ก็ยังสร้างไม่เสร็จสมบูรณ์ 100%
น้ำท่าก็ยังไม่สมบูรณ์ ไหลมั่ง ไม่ไหลมั่ง

พ่อไอ้ตุน เป็นเจ้าของโรงงานน้ำปลา
ก็ช่วยเอารถขนน้ำมาให้ทุกวัน จาเมืองลพบุรี มาที่ รร.
ระยะทางห้าสิบหกสิบกิโลได้นะ
ขนน้ำจืดมาให้เราอาบวันละสามสี่คัน
บางวันก็พลาด ขนน้ำเกลือมาให้
เค็มปี๋ ไม่ได้อาบน้ำกันทั้งโรงเรียน 55+
(เรื่องนี้เป็นตำนานของ รร.ไปเลย)

ช่วงนี้แหละที่หลายคนลาออก
เพราะ รร. ยังไม่สมบูรณ์
พวกเรารุ่น1 รุ่น2
และครูอาจารย์ทุกคน ก็ช่วยกันฝ่าฟันปัญหาทุก ๆ อย่าง
ชื่นชม อ.ศ้กดิ์ชัยฯ ผอ.รร. ตอนนั้น
(ตอนงานบวชตี้ท่านก็มา ขอบคุณครับ)
ที่ตั้งใจแก้ปัญหาทุก ๆ อย่าง
ทั้งด้วยวิทยาศาสตร์ และ ไสยศาสตร์ -*-
ถ้าเป็นคนอื่น คงถอดใจไปแล้ว ปัญหามันเยอะมาก

นักเรียนหลายคนลาออก
แต่พวกเราส่วนใหญ่ ก็ยังสู้
ไม่รู้ทำไมรักโรงเรียนนี้นักหนา

เวลาพัฒนาโรงเรียน ก็จะมาช่วยกันหมดเลย
พวกผู้ชาย ก็ทำงาน งก ๆ ๆ
ผู้หญิงก็มาเสิร์ฟน้ำ น่ารักน่าชัง
บางทีเหนื่อยมาก อยากกินน้ำ
เรียกเพื่อนผู้หญิงแล้วมันไม่ได้ยิน
ก็ต้องเรียกชื่อพ่อชื่อแม่มัน
หันควับ 555+

กิจวัตรของพวกเราก็
ตื่นเช้า มาออกกำลังกาย
แต่งตัว กินข้าว ไปเรียน กินข้าว เรียน
ตอนเย็นก็เล่นกีฬา พัฒนาโรงเรียน
กินข้าวเย็นเสร็จ ก็นั่งจีบกัน 55+
กลางคืน สวดมนต์ แยกกันเข้าหอ สี่ทุ่มนอน
ถ้าคืนไหนมีคนโดนผีหลอก ก็จะกรูลงมารวมกันหน้าหอ
แล้วก็... นั่งเล่นกีต้าร์ปลุกใจกัน (จริง ๆนะเอ้า)
ช่วงเข้ามาใหม่ ๆ เจอเรื่องแบบนี้เยอะมาก 55+

 

 

 

 

 

ตอนนั้น.. หอพักมีหอเดียวสองฝั่ง ฝั่งละ 3 ชั้น
ผู้ชายมีน้อย ก็เลยอยู่ 2 ชั้น
ผู้หญิง เหมาไป 4 (3ชั้นฝั่งหญิง กับ 1 ชั้นบนหอชาย)
ก็เลยมีหอพักของผุ้หญิง อยุ่บนหอพักผุ้ชาย 55+
แต่ทางเข้าจะอยู่ที่หอหญิง ผู้ชายเข้าไปไม่ได้

ด้วยความที่อยู่กันแค่คนละชั้นกั้น
และพวกผุ้ชายก็ซนกันเหลือหลาย เล่นอะไรกันเสียงดัง
วันดีคืนดี ก็จะมีเสียงผู้หญิงตะโกนมาว่า
"ไอ้พวกเห้... เบา ๆ กันหน่อย ผู้หญิงเค้าจะนอน"
"มืงก็อุดหูเด้...."
แล้วก็ท้ารบกันไป ท้ารบกันมา
"แน่จิงมืงขึ้นมาข้างบนเดะ"
"แน่จิงมืงลงมาข้างล่างดิ"
ป้าดดดดดด ทำเป็นท้ากัน
ใจจริง อยากจะขึ้นจะลงมากันใจจะขาด 55+

พอพวกเราอยู่ ม.2 แก่สุดของ ม.ต้น (ก็มันยังไม่มี ม.3 นิ)
ก้เลยออกแนว เก๋า ๆ ตามสไตล์ ม.ต้น
จำได้ว่า คืนนึง ไอ้จุล นำทีมแอบไปหอหญิง 55+
ปีนกันขึ้นไปตรงหลังหอหญิง จะไปหาเพื่อนห้องเดียวกัน
(มันก็ห่างแค่กำแพงกั้นเอง -*-)
ไปกันราว 1 กองทัพ (ม.2/1 เกือบยกห้อง)
ผลการปฏิบัติปรากฏว่า เกือบตายหมู่
ก็จะแอบไปหอเค้า แต่เข้าไปไม่ได้
เห็นผุ้หญิงตัวใหญ่ๆ  แว้บ ๆ มั่นใจว่า เป็นอิหยงแน่นอน
(อิหยง คือเพื่อนผู้หญิงคนหนึ่งในชั้นม.2/1)
อะ..ไหน ๆ ก็เพื่อนกัน เลยไปเคาะ ๆ ประตู
"อิหยง... เปิดประตุหน่อย พวกกุเอง"
แต่...คนที่เปิดมาเป็นพี่ ม.4
แบบว่า... นึกว่าหอชั้นล่างเป็น ม.ต้นเหมือนกันไง
ไม่ได้เช็คข่าวให้แน่นอนมาก่อน ว่าจริง ๆ แล้วเป็นของพี่ ม.ปลาย
เล่นเผ่นกลับหอชายป่าราบเลยครับ

อ้อ.. จะมีวันนึงครับ เรียกว่า วันชาวหอ
หอชายจะเปิดให้ผู้หญิงเข้า
หอหญิงก็จะเปิดให้ผู้ชายเข้า
ก็จะเข้าไปดูว่า หอเขาเป็นยังไง
ใครนอนกันตรงไหน
ถ้าใครแอบชอบใคร ก็จะะเอาจดหมายรักไปเสียบตามตู้นั่นแหละ 555+

ด้านการเรียน.... รร.เรา เป็น รร.วิทยาศาสตร์
เราทำการทดลอง ทำโครงงานกันตั้งแต่ ม.1 ยัน ม.6
ตอนนั้นอุปกรณ์วิทยาศาสตร์ ใช้เป็นทุกอย่าง
ตั้งแต่ หลอดทดลอง ยัน เตาปฏิกรนิวเคลียร์!!!
(เวอร์เกิ้นนนนนนนนน)
ง่าย ๆ สมัยนั้นอะกล้องดูดาวอัตโนมัติ เด็ก ม.1 ทุกคนใช้เป็นหมด
(แบบ มันจะมีโปแกรมติดตามดวงดาวอัตโนมัติอะ)
ตี้ท่องตารางธาตุได้หมดตั้งแต่อยู่ ม.ต้นอะ(ยกเว้นทรานสิชั่นนะ)
ยังงงว่า... กุท่องไปทำไม ยังไม่ได้เรียน 55+

ช่วงปลายเทอม จะมีการประกวดผลงานทางวิทยาศาสตร์
โคตรจะดูเป็นเด็กเรียนกันเลยช่วงนั้น 55+
พวก ม.ต้น นอนกันตีสองตีสาม (ถือว่าดึกนะสำหรับเด็ก ม.ต้น)
เพื่อทดลองโครงงานให้เสร็จทันส่งแข่ง
ส่วนพี่ม.ปลายไม่ต้องพูดถึง นอนกันในแลบเลย 55+
(สมัยนี้ ความรู้ด้านวิทยาศาสตร์กุหายไปไหนหมด -*-)

ด้วยความที่เราอยู่ด้วยกัน 24 ชม. เลยมั้ง
ทำให้โคตรจะรักกัน โคตรจะผูกพันธ์กัน
ไปไหนไปกัน รักกันทั้งห้อง

แบบ...ของ ม.ต้น จะเริ่มตั้งแก๊ง
แก๊งตี้ชื่อ แก๊งเมฆา ชายล้วน
ส่วนแก๊งอริชื่อ สุริยมณฑน หญิงล้วน
ที่อริกันไม่ใช่อะไรหรอก
ไปจีบเขาเกือบยกแก๊ง 55+

หลัง รร. จะมีชอป 3 หลัง
พวกตี้ก็จะไปสุมหัวกันที่นั่น
ทำนุ่นทำนี่ไปเรื่อย
ขูดกะโหลก เคาะกะลา กันไปเรื่อยเปื่อย
ตอนแรกวางโครงการจะสร้างจรวดกัน
เอ้า... คิดจริงนะเว้ย แต่ทำไม่ได้
ปัญญายังไม่ถึง (แต่กุว่า ช่วงนั้นปัญญากุแข็งกว่าตอนนี้อีก ตอนนีเริ่อมปัญญาอ่อน)
ช่วงนั้นแบบ...อยู่ในช่วงค้นหาตัวเองไง 5555+
และกินข้าวเสร็จ ก่อนพระอาทิตย์ตกดิน
พวกตี้จะไปนั่งกันที่ชอป
ไปนั่งดูพระอาทิตย์ตกดิน โคตรโรแมนติก
จะโรแมนติกมาก ถ้าไอ้เดียวไม่ตด
(แม่มชอบมาตดตอนกินข้าวเสร็จ ทุกมื้อเลย)

ที่ตึกเรียนก็จะมีระเบียง
พอว่าง ๆ ก็จะไปนั่งกันแถวนั้นแหละ
ไปนั่งเห่าเครื่องบินกัน
นี่คือที่มาว่า ทำไมตี้อยากเป็นนักบิน
รร. อยู่ติดกับพื้นที่ฝึกบิน
เครื่องบินมันมาบินล่อตาล่อใจทุกวันเลย 55+

ตี้ว่ามันเป็นเรื่องที่เป็นประสบการณ์ของชีวิตมาก
การที่เด็ก ม.ต้น จะมาอยุ่ รร.ประจำ มันไม่ใช่เรื่องง่าย
และ รร. ก็ยังไม่พร้อม ต้องดิ้น ต้องสู้กัน
ซึ้งน้ำใจเพื่อนกันมาก ๆ อะ

แพล่มมายาวเหยียด...
ไม่มีอะไรหรอก
คิดถึงเพื่อน ๆ เฉย ๆ
เหงา ๆ ความรู้สึกคล้าย ๆ วันเสาร์อาทิตย์ที่ รร.
ที่เพื่อนๆ  ส่วนใหญ่กลับบ้าน
แล้วกุต้องมานั่งดูทีวีที๋โรงอาหารกันหงอย ๆ


ฟีลแบบนั้นเลย...
ต่างกันตรงที่... ที่ รร. ไม่ต้องกลัวตายแบบที่นี่ 55+

 

 

 

 

 

 

 

 


- เวลามีงานก็จะเป็นแบบนี้... เป็นระเบียบ เรียบร้อยยยย เรียบร้อย

 

 

 

 

 

 


- สมัยคุณป้ายังสาว 55+
(คนริมน่ารักมะ คริ ๆ)

 

 

 

 

 

 

 


- เนี๊ยะ... เค้าเรียกว่า กินข้าวหม้อเดียวกัน

 

 

 

 

 

 


- "หอหญิง" หรอื "หอทอม" วะ 55+

 

 

 

 

 

 


- ระเบียงยืนถ่ายรูปกันตรงนี้แหละ ที่กุเอาไว้ส่องเครื่องบิน

 

 

 

 

 

 

 


- รูปนี้... คิดถึงสมัย ม.ต้นจริง ๆ
(ผู้ชายใส่รองเท้าหนังขัด ขัดกันมันหยดเลย โหะ ๆ)

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ตอนนี้... รร.มีน้อง ๆ รุ่น 11 12 13 แล้วมั้ง
10 กว่าปีแล้วรึนี่....

ที่นี่... เป็นที่แรก ที่สอนให้ตี้รู้จัก การดูแลตัวเอง
รู้จัก การใช้ชีวิตด้วยตัวเอง
รู้จัก การบุกเบิก การเริ่มต้น การฝ่าฟัน การอดทน
รู้จัก การมีระเบียบวินัย ที่ติดตัวมาจนถึงทุกวันนี้
รู้จัก การจงรักภักดี
รู้จัก มิตรภาพ และ เพื่อน ที่ยอมลุยกันได้ทุกงาน
รู้จัก สู้ และ ถอย และ การใช้ความคิด
รู้จัก วิทยาศาสตร์ อย่างลึกซึ้ง(โคตร ๆ)
ที่สำคัญ.... ได้รู้จัก "ประสบการณ์" ที่หาได้ยาก

พูดได้เต้มปากว่า... ถ้าไม่มีโรงเรียนนี้
ตี้คงไม่ได้มาถึงวันนี้....

พอจบจากจุฬาภรณฯ
กุก็มาต่อที่ รร.พิบูล
มาเตรียมทหาร
มานายร้อยตำรวจ
แล้วก็ มา... มา มา มาจุฟทีนึง เงอะ -*-

 

 

 

 

 

 

 

 

..สีแสดประเสริฐเจิดจ้าองค์ฟ้าหญิง
น้ำเงินมิ่งกษัตริยาฟ้าสยาม
มงคลสถิตย์อยู่คู่เขตคาม
ปรากฏนาม
"จุฬาภรณราชวิทยาลัย"

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


- คิดถึงเพื่อน ๆ วะเฮ้ย.... จุฟ ๆ

น้ำเงินแสด สุ้ ๆ

 

 

 

 

 

 

 

ว่าแต่..... ทำไมรุปมันมีแต่พวกผู้หญิงวะกุ 55+
 

 

 

 

 

 

 

 

 

 


 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

- ไอ้ศร ไอ้แต๊ก ไอ้ตุน ไอ้ก๊อง แอนด์เดอะแก๊งเมฆา กุคิดถึงว่ะ
- ไอ้เดียว.. ไปสุ่สุขคติว่ะ.. กุไม่เคยลืมมืงเลย มืงสู้กับกุมาตลอด..
- คิดถึงนังกิ๊ฟด๋อยด้วย จุฟ ๆ ปัปปี๊เลิฟของหมวด 5555+
- วันนี้อุณหภูมิ 37-20 องศา ฝนตกหนักช่วงเย็น
- วันนี้หยุดงาน วันแรงงานแห่งชาติ 555+
- ห้ามพูดเรื่องยูฟ่าแชมเปี้ยนลีก กุเคืองงงงงงง (มากส์)
- เด็กหญิงโชกุน เดินทางถึงที่หมายปลอดภัย
- ไปถึง พร้อมความคิดถึง และ ระเบิด เจ้ย!!!!
- ฝนตก ลืมเก็บผ้า เหลือชุดพรางชุดเดียวเลย -*-
- วันนี้ลูกน้องกลับมาหลายคน ค่อยมีชีวิตชีวา
- นั่งคุยกะลูกน้อง หนุกหนาน ๆ
- มีแต่คนถามเรื่องโนตบุต 555+
- เพื่อนมีเยอะแล้ว เพื่อนมีแยะแล้ว
- อยากเป็นแฟน อยากจะควงแขนเทอ....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

!อ่านไม่เมนท์.. ขอให้หด ขอให้เหี่ยว!!!


! จะเปลี่ยนเมลล์ใหม่แล้วนะครับ
! เป็นวัยรุ่นมันเหนื่อย.....
! สุขสันต์วันเกิดนะคร๊าบ อิเมย์.... จุฟ ๆ
! http://patty.diaryis.com ไดเจ๊ปัฐครับ
http://polize60.hi5.com/ hi5 ผมครับ
!
http://www.thoranitsrisuk.org เว็บไซท์พี่แคนครับ
! พาสเวิร์ดได ขอทางเมลล์เด้อคะ (เผื่อบางวันจะล๊อก)
"คนธรรมดา โลกไม่จำ"


:: Polize PARU ::
ผู้ ช า ย ชุ ด ดำ

:: Polize ผู้สนับสนุนสำนักงานตำรวจแห่งชาติอย่างเป็นทางการ ::
Captcha
โปรดพิมพ์ตัวเลขที่คุณเห็นลงในช่องว่างด้านขวา
อ่านเลขชุดนี้ไม่ออก? ขอตัวเลขชุดใหม่
we are in diaryis.com family | developed by 7republic